Op pad met de schaapskudde in Meijendel

Op pad met de schaapskudde in Meijendel

Met een frisse, typisch Hollandse, miezer op onze gezichten trappen we flink door op weg naar onze bestemming. Ondertussen genieten we van een glooiend Hollands duinlandschap en de vogels die zich deze herfstige morgen opvallend actief gedragen.

Een pimpelmees en gaai maken zich snel uit de voeten en langzamerhand komen de schapen in het zicht. We drogen onze gezichten, schudden de herder de hand en duiken het duingebied Meijendel in.

Voordat we de activiteit/ervaringen van vandaag zullen delen/bespreken stellen we je eerst graag even voor aan de iconische en markante hoofdpersonen van deze ochtend. Ten eerste de veertig prachtige Drentse Heideschapen een oeroud ras met een opvallende lange wollige staart. Deze worden gescheperd door de karakteristieke schaapherder Wil Prins.

Wil is samen met zijn vrouw eigenaar van het bedrijf Grazend Populair, een maaibedrijf met natuurlijke maaiers (zoals ze zichzelf noemen). Tenslotte, save the best for last; de Border Collies Joep en Fin. Beide enorm knuffelbaar (en dat hebben we zeker ook gedaan), maar ook met een compleet ander karakter.

Joep drijft de kudde erg gedreven en ietwat agressief bij één, terwijl Fin met een hele grote boog zijn afstand bewaard en rustig, maar met de zekerheid dat hij geen schaap mist, de kudde netjes de goede richting op drijft.

Vandaag lopen wij dus mee met de fotogenieke schaapskudde, die drie dagen per week door Meijendel struint. De kudde is van duinwaterbedrijf Dunea en wordt gescheperd door drie verschillende herders, die om de beurt de kudde op pad nemen.

Of zoals Wil het noemt ‘mee uit eten nemen’. Wanneer we eenmaal vanaf Bezoekerscentrum de Tapuit de duinen in zijn gewandeld wordt het ‘menu’ van vandaag duidelijk. Rendiermos en Amerikaanse Vogelkers.

na een tijdje lopen in het prachtige duingebied zo naast de schapen

De amerikaanse vogelkers, ook wel bospest genoemd, is een doorn in het oog van de natuurbeheerder en ook in Meijendel wordt het gewas bestreden. De soort is in de jaren 20 geïntroduceerd als vulhout, maar werd al snel gezien als pest. Gelukkig is het een favoriet kostje van het Drentse heideschaap en helpt de kudde zo op natuurlijke wijze de natuurbeheerder.

Trouwens kunnen de rijpe bessen (de kers) van de vogelkers ook gewoon door mensen worden gegeten. Eet dan niet de pit op want die is wel giftig, net als bij de kersen in de supermarkt.

Rendiermos, is eigenlijk een benaming voor een verzameling van meerdere soorten korstmossen, de mossen zijn zo genoemd omdat de uiteinde een beetje lijken op het gewei van een rendier.

Opvallend is dat het net als voor de schapen ook een van de favoriete maaltjes is van het rendier. Beter bekend is het echter als versiering in menig kerststukje.

Enfin, na een tijdje lopen in het prachtige duingebied zo naast de schapen, krijgen we de behoefte om zo’n wollig en pluizig beest een goede knuffel te geven. Wij denken natuurlijk dat dit gemakkelijk gaat, aangezien ze ook dicht naast je lopen.

Kevin probeert het als eerst en komt er vrij snel achter dat het eigenlijk helemaal niet zo makkelijk is. Hij wordt dan ook steevast genegeerd door de meeste schapen.

Uiteindelijk is één schaap wel bereid om zich aan te laten halen en zij gaat er dan ook even goed voor staan. “Dat is tante Li”, zegt Wil. “We noemen haar ook wel het knuffelschaap. 

Li is grootgebracht met de fles en is daardoor veel meer gewend aan mensen en wordt dan ook graag geknuffeld”. Kevin is helemaal blij natuurlijk en tante Li hopelijk ook!

De schaapskudde is dus niet van Wil Prins zelf, maar hij scheperd ze dus wel door het gebied. Als ware een VVV kudde, als een van de medebezoekers treffend opmerkt. Wil knikt en grinnikt. “Onze 320 schapen staan ergens anders in het gebied in een omheining.

Hier staan ze voor een bepaalde tijd en vervolgens worden ze naar een ander omheind gebied gedreven en gaat de 'natuurlijke maaimachine' daar weer aan de slag. Dit wordt drukbegrazing genoemd en zorgt ervoor dat het duinlandschap zo veel mogelijk open blijft”, legt Wil uit. 

We naderen het einde van de rondgang en onderweg vallen de fonkelende roze vruchten van de kardinaalsmuts op. Na ongeveer 2 uur wandelen lonkt er iets warms, we komen weer aan bij het beginpunt en hebben een super leuk inkijkje in het leven van een herder gekregen. De schapen, de vacht vol met de vruchten van de grote klis, zijn ondertussen uitgegeten en beginnen met een vredige blik te herkauwen.

Dit vinden wij een strak plan en wij duiken de nabijgelegen pannenkoekenboerderij in. Warme choco met slagroom en een welverdiende pannenkoek! We kijken elkaar rozig en voldaan aan en beide denken hetzelfde, beter dan dit wordt het niet!

Wil je ook eens mee met de schaapskudde ga dan naar de website van Dunea of kijk op de site van Grazend Populair.

Wij raden aan om een OV fiets te huren op de Den Haag Centraal en vervolgens de mooie fietstocht van een half uurtje naar het duingebied Meijendel te maken.

hallo hier ben ik

Geen resultaten gevonden