No milk today

No milk today

Door Foodie & barista Pauline Schouwenburg

Ik was deze zomer een week op Schiermonnikoog. De Waddeneilanden zijn nostalgie voor mij, vroeger gingen wij daar altijd op vakantie. Een Waddeneiland is voor mij alles wat de stad niet is: klein, rustig en veel natuur. En het is er overzichtelijk. Je hebt de Dorpsstraat met een kerk, een supermarkt,  een bakker, de kroeg en heel veel fietsenmakers.

Het voelt alsof je even een stap terug in de tijd zet; de nieuwste mode heeft het eiland nog niet bereikt, pannenkoekhuizen worden nog gezien als acceptabele restaurants en ze hebben er nog nooit gehoord van een espressobar. En ‘s ochtends fiets je langs de boer om verse eitjes, melk en kaas te halen. Althans, dat was het romantische beeld dat ik voor ogen had. De eerste ochtend stapte ik dus op de tandem (is daar ook doodnormaal) om naar een boerderij te gaan. Naar een van de zeven melkboerderijen die Schiermonnikoog heeft. Op zoek naar een kan verse melk. Ik kwam aan, maar de boer had geen melk meer. Die was zojuist opgehaald door Campina, vertelde hij. Het enige wat hij voor me had, was een doosje eieren.

Optimistisch vervolgde ik mijn weg naar de volgende boer, maar die vertelde me hetzelfde verhaal. ‘Naar welke winkel is de melk dan gebracht?’ vroeg ik naïef. Maar zo bleek het niet te werken. ‘s Ochtends komt vanaf de boot een grote Campinatank het eiland opgereden en die haalt alle melk op, van alle zeven boerderijen. Die tank gaat terug naar het vasteland, naar de fabriek in Friesland waar de melk vermengd wordt met melk van andere boerderijen. Vervolgens komen die pakken Friesland-Campinamelk weer met dezelfde boot het eiland op. En dan kun je, een paar dagen later, de pakken kopen in de supermarkt. Misschien vind je nog een klein percentage van de Schiermonnikoogse melk terug. 

De boer vertelde ook dat er een kaasmakerij op het eiland zat, maar die was onlangs gesloten. Er was te weinig animo voor.Daar ging mijn illusie. 

Intussen ben ik weer terug in Rotterdam en ben ik aan het werk op de Dakakker. Waar ik de groentes voor mijn neus zie groeien, en die ik ook gewoon mag plukken en op kan eten. Want in Rotterdam is het de trend dat alles zo lokaal mogelijk is. Je ziet stadstuinen, dakakkers, en winkels waar je producten uit de buurt kunt kopen. Bij Uit Je Eigen Stad bijvoorbeeld verbouwen ze hun eigen groentes, houden ze kippen en hebben ze een viskwekerij. In de stad zie je geen boerderijen om je heen, maar kun je makkelijk aan lokale producten komen, terwijl je op een eiland, waar de melkkoeien op een steenworp afstand van je zitten, naar de supermarkt moet voor je melk. 

Ik ben benieuwd hoe het eraan toegaat in mijn eigen omgeving, dus voor mijn volgende column ga ik langs bij een melkboer in de buurt. 

Deze melkkoe krijgt nog een staartje. Wordt vervolgd…

hallo hier ben ik

Geen resultaten gevonden
Kunst & cultuur
Kunst & cultuur
Eten & drinken
Streekproducten

Top 5 tips voor de zomervakantie!

Thuis bij het Vreemde Vogel festival

Buitenhotel De Vreemde Vogel
Eten & drinken

Kek Delft: Lekker eten zonder poespas.

Kek Delft

Thuis bij Rauwdouwer

Rauwdouwer

Eens langs Bij ons in Delft

Bij ons in Delft
Streekproducten

Nostalgie Dichtbij – Het winterse kerstgevoel op een boerderij

Boerderij Dichtbij

Ambachtelijk zoet bij Urban Bakery

Urban Bakery

De herfst aan de kust

Par Hasard Scheveningen