Delflandse wijnen slurpen

Delflandse wijnen slurpen

Hoewel ik deze eer liever aan me voorbij laat gaan, komt het toch wel eens voor dat mij in een restaurant gevraagd wordt de wijn voor te proeven. Wanneer tafelgenoten mij vervolgens verwachtingsvol aankijken, doe ik mijn best er iets intelligents over te zeggen. Veel verder dan ‘lekker vol’ of ‘kan het zijn dat ik een vleugje citrus proef?’ kom ik echter meestal niet. De uitnodiging om samen met mijn lief een bezoekje te brengen aan de Wijnboerderij in Vlaardingen neem ik daarom van harte aan.

 
Op één van de koudste avonden in januari rijden wij door een besneeuwd polderlandschap naar onze bestemming. Eenmaal aangekomen bij de monumentale wijnboerderij worden we hartelijk verwelkomd door Joke, één van de twee eigenaressen. Ze neemt ons mee langs de hooiberg (die ’s zomers onderdak biedt voor bruiloften en andere feesten) naar de wijngaard die er in dit seizoen wat verlaten bij ligt. Onder de sterrenhemel vertelt Joke vol passie over de verschillende druivensoorten die zij kweken en over het harde werken dat het produceren van wijn met zich meebrengt. Het feit dat de dames ervoor gekozen hebben geen bestrijdingsmiddelen te gebruiken, maakt dat er soms gezocht moet worden naar creatieve oplossingen om onkruid, ziektes en ongedierte tegen te gaan. Als voorbeeld hiervoor noemt zij de ‘fleecezakjes’ die ’s zomers om de ruim 2500 trossen gebonden worden om de druiven te beschermen tegen Suzuki’s fruitvlieg.
 
 
Nagrinnikend om dit grappige voorbeeld, volgen wij Joke naar een sfeervol chalet achter de wijnranken. Hier worden niet alleen wijnproeverijen gehouden, maar kunnen ook high tea’s, diners en buffetten voor besloten groepen verzorgd worden. Om de winterse kou te verdrijven, stookt Joke de ouderwetse houtkachel lekker op en is het de hoogste tijd voor…wijn. Gretig neem ik een slok van het aangeboden glas, wat me een licht bestraffende blik van de gastvrouw oplevert. Het begint er al mee dat ik het glas niet goed vasthoud. Een wijnglas vasthouden bij de kelk is "not done" volgens de wijnetiquette. Wanneer je deze onder aan de steel vasthoudt, of liever nog aan de voet, zorgt dit ervoor dat je hand geen invloed heeft op de temperatuur van de wijn. Dat gegeven vergt nog wat oefening, want na het bekijken van de kleur was het de bedoeling de wijn rond te ‘walsen’ in het glas. Hierbij komt het ‘bouquet’ goed tot zijn recht en kan het echte proeven beginnen. Bij het proeven worden we geacht een teugje op te ‘slurpen’, een ‘o’ met onze mond te vormen om zo wat zuurstof toe te voegen en vervolgens te ‘kauwen’ op de wijn. En ja hoor, na deze beproeving mogen we eindelijk slikken. Onze gastvrouw kijkt ons (met een voor mij inmiddels welbekende blik) vol verwachting aan en vraagt wat wij denken te proeven. Het blijken tonen van zure appel, abrikoos en hout te zijn. Dat hadden we er niet direct uitgehaald. Maar het smaakt zeker naar meer.
 
 
Tijdens deze eerste kennismaking met het wijnproeven schuift mede-eigenaresse Louise aan. Zij neemt ons met haar verhalen mee naar 1986, het jaar waarin de twee wijnboerinnen hun droom om hun eigen wijnen te produceren verwezenlijkten. Zij begonnen in het Hulstkampgebouw in Rotterdam met het experimenteren met verschillende soorten fruit, van waaruit o.a. een appel-, kersen- en rabarberwijn ontstonden. Na een jaar of vier in de kelders van de voormalige jeneverstokerij doorgebracht te hebben, begonnen de dames zich meer mol dan mens te voelen. Zij reageerden dan ook enthousiast op de oproep in het buurtkrantje om een ambachtelijk bedrijf in het natuurgebied rondom Vlaardingen te beginnen. En zo geschiedde…
 
 
Nu, ruim 27 jaar later, is de verbouwde wijnboerderij een bruisend bedrijf waar (h)eerlijke Delflandse natuurwijn geproduceerd wordt. Maar, Joke en Louise vertellen ons ook over de huwelijken die worden voltrokken op deze romantische plek en over de lange tafels (zoals we die kennen uit Italiaanse films) waar hun gasten genieten van de heerlijkste wijn-spijscombinaties. Terwijl de dames ons meevoeren naar zwoele zondagmiddagen op het terras (met wijn, huisgemaakte druiventaart en live muziek) lijkt de winterse kou plaats te maken voor een zomerse zon die de sneeuw doet smelten.
 
 
Wij vinden het dan ook afschuwelijk om te moeten horen dat er een grote kans is dat deze mooie plek plaats moet maken voor de Blankenburgverbinding (een nieuwe snelweg die de A20 verbindt met de A15). De vrachtwagens die tijdens het archeologisch onderzoek op de veengrond heen en weer denderden hebben al grote scheuren in het oude pand veroorzaakt. Naast het feit dat dit stukje cultureel erfgoed behouden moet blijven voor Vlaardingen, kan een bedrijf als dit niet zomaar ergens anders worden opgebouwd.
 
 
Wij hopen dat wij de kans nog krijgen ‘s zomers terug te komen om deze prachtige plek op z’n best te zien: het terras met Italiaanse muurschildering, de wijngaard met trossen vol sappige druiven en de twee hartelijke gastvrouwen om ons bezoekje compleet te maken.

hallo hier ben ik

Geen resultaten gevonden
Workshops
Stielman Koffiebranders
Eten & drinken
Workshops

Keramiek in de polder!

Jachthaven Schipluiden

Kom met Iddo mee naar buiten en ervaar de kracht van de eerste zonnestralen

Streekproducten

Boer Jeroen van der Kooij start met verzuivelen op Hoeve Rust-hoff

Duurzame deli; The Living

The Living

Een duurzame kerst: adopteer een kerstboom bij STEK de Stadstuinwinkel

Stek