Van afvalfruit tot Fruitleather.

Van afvalfruit tot Fruitleather.

Fruitleather, de naam verklapt het al: dit leer is gemaakt van fruit dat is afgedankt omdat het niet de ‘juiste’ kleur of vorm heeft, of bijvoorbeeld rot is. Ik ontmoet designduo Koen Meerkerk & Hugo de Boon in het circulaire Blue City in de Tropicana om ze eens aan de tand voelen hoe ze dit waardeloze fruit toch een nieuwe waarde kunnen geven.

Koen en Hugo hebben elkaar op de Willem de Kooning academie ontmoet tijdens hun studie Spatial design. Tijdens de marktdagen waren zij overdonderd toen zij zagen hoeveel fruit er werd weggegooid. Het is dat moment waarop zij besloten hier iets mee te doen: de kerngedachte waardoor het fruitleer bij toeval is ontstaan. ‘Het plan was in eerste instantie om de pigmenten uit het fruit halen om er mee te kunnen printen. Dus vermaalden we alles tot pulp en haalden vervolgens het bruikbare materiaal er tussenuit. Echter, terwijl het overgebleven papje lag te drogen, realiseerden we ons de potentie hiervan en zijn meteen aan de slag gegaan!’

Het proces is eigenlijk heel simpel: ze halen het fruit op, halen de pitten eruit en maken er vervolgens pulp van dat wordt uitgesmeerd tot een egale laag en uiteindelijk op een bepaalde temperatuur wordt gedroogd. “Dat is de kern van het concept: het is nu alleen zaak te ontdekken hoe we het concept kunnen verbeteren en ervoor kunnen zorgen dat het er echt uitziet (en voelt) als echt leer.” Zelf zijn ze niet van plan om producten te maken of te ontwerpen. “Een tassenmaker maakt betere tassen en een schoenenontwerper kan beter schoenen ontwerpen dan dat wij dat kunnen. Wij willen het allerbeste fruitleer maken en dat kunnen leveren aan deze ontwerpers. Wij geloven dat in principe alles wat nu leer bevat, vervangen kan worden door fruitleer.”

Als het aan Fruitleather ligt werken ze niet alleen maar samen met ontwerpers die duurzaam ondernemen. ‘We willen ons niet beperken tot enkel deze ontwerpers. Wanneer ontwerpers ons product gebruiken maar deze niet op een duurzame manier verwerken, dan kunnen wij ze niet tegenhouden. Stel, je geeft een luxe merk een goed, duurzaam alternatief dat net zo exclusief is als bijvoorbeeld krokodillenleer. Op deze manier stimuleer je hen om op een andere manier te denken. Echter, je kunt boodschappen mee geven maar je kunt mensen niet forceren om ook daadwerkelijk op een duurzame manier te werken. Al zouden wij het natuurlijk mooi vinden als middels ons product en verhaal een  duurzame golf zal ontstaan.’

Duurzaam wordt natuurlijk al op veel verschillende manieren toegepast, kijk bijvoorbeeld maar naar The Living Delft, die de duurzaamste deli van Nederland is. Echter, als je goed kijkt naar gebruiksartikelen, dan blijkt er maar weinig echt duurzaam te zijn. Wanneer een gebruiksartikel slechts 5% natuurproduct bevat, wordt het namelijk al als ‘duurzaam’ bestempeld. Voor Fruitleather is dat niet duurzaam genoeg. “Wij willen het liefst 100% duurzaam zijn, al gaat dat helaas niet altijd. Tijdens het proces van het maken van fruitleer zijn sommige stappen niet uitvoerbaar op een natuurlijke wijze, waardoor wij al heel tevreden zijn met de 80-90% die we behalen. Wanneer je dit in perspectief plaatst met de gebruiken in de huidige lederindustrie is onze manier van werken echter al veel duurzamer en zijn wij veel vriendelijker voor het milieu. Wij zijn van mening dat wanneer je in ‘Blue city’ werkt je daar onderdeel van bent. Dit betekent dat je cirkel ook moet sluiten en wij doen dit door middel van een product gemaakt van afval.”

Als duurzame ondernemer moet je veel lef hebben, om telkens uit je comfortzone te gaan en te experimenteren. Dit komt vooral neer op verder kijken dan dat je neus lang is. “Je kunt natuurlijk in je bubbel blijven zitten, maar je kunt hier ook uitstappen. Wij hadden zelf nooit verwacht dat wij iets gingen doen met rottend fruit, maar uiteindelijk hebben wij waarde gegeven aan iets dat als waardeloos werd ervaren. In wezen kun je dit met iedere grondstof of afvalstroom doen. Het vergt alleen wel aardig wat doorzettingsvermogen door de tegenslagen waar je soms doorheen moet.”

Of ze nog een tip hebben voor anderen die graag een steentje bij willen dragen aan een beter wereld: “Je moet niet alles ‘for granted’ nemen: In landen waar ze het veel minder goed hebben dan wij, is men al veel sneller tevreden met wat ze hebben en kunnen krijgen. Wij willen hier allemaal het beste van het beste en zelfs dat is nooit genoeg. Daarom zie je zoveel voedselverspilling. Als het er niet mooi genoeg uitziet, de verkeerde kleur heeft of er verkeerd stickertje op zit, dan wordt het product al weggegooid. We moeten wegstappen van het idee de ‘verwende consument’ te zijn en laten zien dat lelijke groenten en fruit ook prima kunnen worden gebruikt voor een recept of concept. Ik bedoel, als wij zelfs met rottend fruit een mooi product kunnen maken, dan kan iedereen er wel wat mee.”

Wil jij meer weten over Fruitleather, houd dan hun Facebook pagina in de gaten voor al het nieuws rondom hun product. Vraag je jezelf na het lezen van dit artikel af wat er nu met al die gekke groenten en fruit worden gedaan die de winkel niet halen? Lees dan de review van Yasmin!

 

hallo hier ben ik

Geen resultaten gevonden