Boer zoekt hulp

Boer zoekt hulp

Ons alarm gaat af om 5 uur... Stiekem nog even snoozen. Maar niet te lang. Want om 6 uur moeten we klaar staan in Maasland, bij de boer. En niet zomaar een boer! Nee, bij boer Maarten van melkveeboerderij Moerman.

Vandaag gaan we én een ochtendje ervaren om boer te zijn én Maarten een handje helpen. Dit alles onder het mom van: Boer zoekt hulp! Georganiseerd door Agrarische Natuurvereniging Vockestaert is dit een jaarlijkse activiteit waarbij de niet-agrarische burger een inkijkje kan nemen in het leven van de wél agrarische burger. Vroeg uit de veren en daarna aan de ontbijttafel met het hele boerengezin. Lekker smullen van de verse echte gekarnde melk (voor de oplettende Keuringsdienst van Waarde kijker)

Even een klein intermezzo om wat dieper in te gaan wat de vereniging Vockestaert zoal doet. Voor 2016 maakte de overheid individuele afspraken met iedere grondgebruiker wat betreft subsidieregelingen maar vanaf 2016 is dit niet meer het geval.
 
De overheid maakt nu afspraken met zogenoemde collectieven. Samen komen ze tot bepaalde doelen en distribueren de subsidies. Vockestaert is zo’n collectief.  
 
Vockestaert zet zich in voor het behoud van het karakteristieke open polderlandschap van Midden-Delfland met haar natuurwaarden, waardevolle cultuurhistorische bebouwing en landschapselementen.
 
Zo proberen ze onder andere de weidevogel populaties in het gebied te behouden, hebben ze een heuse schaapskudde, stimuleren ze de aanleg van natuurvriendelijke oevers en ondersteunen en coördineren ze een scala aan educatieve activiteiten. Zo ook Boer zoekt hulp.
 
 
Weer even terug naar de boerderij. Boer Moerman, zit al 30 jaar in het vak en heeft ongeveer 120 roodbonte melkkoeien. “De dames staan in de wei wanneer het kan”, legt Maarten uit. En dit is ook het geval wanneer wij aankomen op de boerderij. Het is eind oktober en gelukkig nog warm genoeg om de koeien ‘s ochtends vroeg van het veld te moeten halen.
 
 
"wanneer je zo dicht bij een koe bent; het doet wat met je, Je voelt je dankbaar.
Wanneer je oog in oog staat met een koe van ± 700 kg is het toch altijd spannend en hoop je dat wanneer je het hek opendoet zodat de koeien naar de stal kunnen lopen, ze niet over je heen rennen. De dames staan namelijk te popelen om gemolken te worden (en waarschijnlijk belangrijker: eten te krijgen). Toch kan ik het niet helpen dat ik een speciaal gevoel van binnen krijg wanneer je zo dicht bij een koe bent; het doet wat met je, Je voelt je dankbaar.
 
Is dit omdat je zulke lekkere zuivel van ze krijgt? Want wat zou je toch zonder melk, boter, (en naar onze mening het lekkerst van allemaal) kaas moeten? 
 
 
Maar natuurlijk ook het grootste respect voor de boer die elke dag, 7 dagen per week, zijn of haar bed uit moet om 5 uur in de morgen! Genoeg gezwijmeld: er is werk aan de winkel. De koeien zijn inmiddels aangekomen in de stal en nu begint het echte werk. Vierentachtig koeien (de andere koeien zijn of zwanger of krijgen een maandje rust; in boeren jargon ‘staan droog’) moeten worden gemolken.
 
 
We staan met z’n drieën in de zogenoemde visgraat melkput en vanuit hieruit leren we hoe je een koe moet melken. In dit geval niet met de hand want dan waren we de volgende dag nog niet klaar geweest. Voor we aanvangen met het melken krijgen we eerst nog even een belangrijke les in boeren tederheid.
 
De spenen van de koeien moeten namelijk eerst gestreeld worden om zo het knuffelhormoon ‘oxytocine’ vrij te laten komen. Dit stofje zorgt erna ongeveer een minuutje voor dat de melk via de spenen uit de uier loopt. Dus zonder massage geen melk. Makkelijk is ook dat je met deze massage gelijk de speen kan schoonmaken.
 
 
Nu kan het melken echt beginnen, we zetten de speciale ‘zuignappen’ op de uier die door onderdruk de melk uit de uier zuigt. Nu klinkt dat allemaal als een eenvoudig klusje maar het onderhangen van de ‘zuignappen’ is toch knap lastig.
 
Maarten merkt zeer scherp op: “Marvin kan beter overweg met de spenen dan Kevin”. Hoe dat komt vraagt Kevin zich sindsdien nog steeds af... Verder vergeet ik bijna te vermelden dat er natuurlijk altijd een gezellig gedeelte poepvegen bij zit, maar ja dat mag de pret niet drukken!
 
 
 
Eenmaal halverwege komt Elseline, de echtgenote van Maarten, lekkere koffie brengen en kunnen we er weer met hernieuwde energie tegenaan! Als kers op de taart na alle koeien gemolken te hebben, is het tijd om de kalfjes te voeren. Ze krijgen biest; de eerste melk van de moederkoe, uit de fles en sabbelen er hevig op los zelfs op je vinger. Fantastisch!
 
 
Na al de noeste arbeid hadden we intussen flinke trek en konden we dan ook niet wachten om gezellig met de hele boerenfamilie te ontbijten en de mooie ochtend af te sluiten. Ben je nu benieuwd naar deze boerderij? Elk jaar met de Campina dag stellen ze hun bedrijf open voor het publiek en kan er naar hartelust met koeien worden geknuffeld. Ook ontvangen ze basisscholen ter educatie. Bovendien staan er heel veel leuke activiteiten op de website van Vockestaert.
P.s. als je toch in de buurt bent, Maasland is een mega schattig dorpje met een supermooi museumpje inclusief schattig ouderwets snoepwinkeltje!
 
 

hallo hier ben ik

Geen resultaten gevonden